داستان نویسی (16)- انتشارات مانا ایده
۳- انتخاب زاویه دید برای داستان (novel’s point of view)
کلاً برای انتخاب زاویه دید برای روایت داستان چند سبک وجود دارد:
الف) اول شخص: داستان از منظر نویسنده اصلی داستان گفته می‌شود. ضمیر اصلی ن مورد استفاده در روایت داستان “من” است
ب) دوم شخص: خواننده مستقیماً مورد خطاب قرار می‌گیرد و از آنها می‌خواهد كه خود را در در قالب شخصیت داستان قرار دهند. ضمیر اصلی مورد استفاده در این نوع زاویه دید “شما” است.
ج) سوم شخص نوع اول: راوی فقط بینش و افکار و احساسات یک شخصیت واحد را در یک زمان دارد. ضمایر مرتبط با این زاویه دید عبارتست از او یا آنها.
د) سوم شخص نوع دوم: راوی فردی است آگاه به تمامی شخصیت‌های داستان و می تواند هر اتفاقی را برای هر شخصیت در هر نقطه از داستان برملا کند. ضمایر مورد استفاده همانند سوم شخص نوع اول است.
شما نیز برحسب علاقه خود می‌‌توانید زاویه دید برای روایت داستان را برحسب این موارد انتخاب نمایید.
۴- انتخاب زمینه داستان
به این جمله دقت کنید:
“ملکه بر تحت پادشاهی جلوس نمود و ملازمان در کنار او ساکن شدند”
فرض کنید شما با این ادبیات و این سمبولها (مانند ملکه و ملازمان وی) داستانی از عصر جدید را روایت می‌کنید! طبیعتاً نه لحن داستان و نه سمبولها و نقش‌ها متناسب با عصر جدید نیست. بارها افرادی رمان‌‌هایی از فرهنگ‌های غیر ایرانی نوشته‌اند که تماماً نمادها و باورها و ارزشهای ایرانی در داخل آن جلوه‌گر می‌کرد. شاید با این مثال متوجه منظورمان از زمینه داستان شده‌اید. بله، هر فرهنگی و هر کشوری یک زمینه دارد که آن را باورها، اتفاقات تاریخی، ارزشها و فرهنگ خاصی وجود دارد.
بنابراین، وقتی می‌خواهید داستانی را خارج از زمینه‌ای که از آن اطلاعات ندارید بسازید، حتماً می‌بایست در مورد اختصاصات زمینه‌ای آنجا اطلاعات خوبی کسب کنید. به صورت ساده‌تر از خود بپرسید این داستان در کجا و در چه تاریخی رخ داده است؟ سپس بر حسب تناسب جوابتان الزامات زمانی و مکانی را رعایت نمایید.