درست نویسی (63)- انتشارات مانا ایده


گزاردن و گذاشتن

گزاردن به معنای انجام دادن فعل است. مانند: {نمازگزار} به معنی ‘به‌جای آورندۀ نماز’ و {گذاشتن} به معنای ‘قرار دادن چیزی در جایی یا وضع کردن و بنیان نهادن چیزی’ (مانند گذاشتن کتاب در کتاب‌خانه یا قانون‌گذاری) است.

از آن‌جایی که سپاس‌گزار به معنای به جای آوردن سپاس و تشکر است، پس املای درست آن با «گزار» است.
(سپاس‌گزار درست است)
عده‌ای نیز قانون‌گذار را قانون‌گزار می‌نویسند که این نیز نادرست است.

سپاس‌گزار یا سپاس‌گذار؟ کدام یک درست است؟

گاهی در شبکه‌های اجتماعی متوجه اشتباهات تایپی و املائی زیادی می‌شویم.
یکی از این اشتباهات، واژۀ سپاسگزار است که من با رعایت نیم‌فاصله‌اش «سپاس‌گزار» می‌نویسم.
واژۀ «سپاس‌گزارم» که بسیاری‌ها در انتهای پیام‌ها و نامه‌های رسمی و غیر رسمی به‌گونۀ (سپاسگذارم یا سپاس‌گذارم) به کار می‌برند اشتباه است.
بدین معنا که واژۀ سپاس‌گزارم اگر با املای «سپاس‌گذارم» نوشته شود، نادرست است.
در فارسی دو ریشۀ نزدیک به هم از نظر املائی وجود دارد.

درست نویسی (62)- انتشارات مانا ایده

غلط ننویسیم : سپاسگزارم صحیح است یا سپاسگذارم ؟

هیچ فکر کردید که زبان فارسی به کجا کشیده شده و آخر و عاقبت اش چه خواهد شد؟ به اینکه از یک جمله چند تا کلمه اش فارسی است و چند کلمه اش عربی کاری ندارم .

به اینکه در یک جمله چند تا کلمه بی ربط و اشتباه بجای کلمات معنی دار فارسی بکار برده می شود هم کاری ندارم .

گویا هر چه جلوتر می رویم با زبان فارسی بیگانه تر می شویم و سواد خواندن و نوشتنمان نم می کشد ... کتاب های درسی که سال به سال بی محتواتر و بدرد نخورتر می شود ... با این پاندمی و کرونا ویروس و کلاس های آنلاین که دیگر قوز بالا قوز شده ...

مطمئنم شما هم در شبکه های اجتماعی متوجه اشتباهات تایپی و املایی زیادی شده اید و به دفعات در کامنت ها و پیام های دوستان شاهد ابراز لطف افراد به یکدیگر بوده اید ... ابراز لطفی که با گفتن کلمه ی " سپاسگزارم " مراتب تشکر و تقدیر خود را به یکدیگر اعلام می دارند...

واژه (سپاس گزارم ) که بسیاری ها در انتهای پیام ها و نامه های اداری و غیره به صورت (سپاسگذارم یا سپاس گذارم) به کار می برند اشتباه است.

واژه سپاس گزارم اگر با املای سپاس گذارم نوشته شود، غلط است. در فارسی دو ریشه نزدیک به هم از نظر املایی وجود دارد.

  1. گزاردن
  2. گذاشتن

گزاردن: به معنای انجام دادن فعلی است (مانند نمازگزار به معنی به جای آورنده نماز) .

گذاشتن: به معنای قرار دادن چیزی در جایی یا وضع کردن و بنیان نهادن چیزی (مانند گذاشتن کتاب در کتاب خانه یا قانون گذاری) از آن جایی که سپاس گزار به معنای به جای آوردن سپاس و تشکر است، پس املای صحیح آن با واژه گزار صحیح است.
بنابراین لطفا از این پس توجه داشته باشید که (سپاس گزار صحیح است). عده ای نیز قانون گذار را قانون گزار می نویسند که این نیز نادرست است.

بنویسیم سپاسگزاری یا سپاسگذاری | املای کدام درست است ؟

درست نویسی (61)- انتشارات مانا ایده

صواب یا ثواب؟ کدام را بنویسیم؟

باتوجه ‎به وجود نویسه‌های هم‌آوا در زبان فارسی اشتباه ‌نوشتن واژه‌هایی که از نظر آوایی با هم برابرند و در معنا متفاوتند، دور از انتظار نیست. یک نمونه از واژه‌هایی که در آوا شبیه و در معنا متفاوتند؛ دو واژه صواب و ثواب است. در این مقاله به بررسی دو واژه صواب و ثواب می‌پردازیم پس در ادامه با ما همراه باشید.

ثواب به چه معناست؟

این واژه در دستور زبان فارسی جایگاه و نقش اسم را دارد. ثواب ریشه‌ عربی دارد و از واژه ثوب مشتق شده است. ثواب در زبان فارسی به معنای اجر، مزد و پاداش است و در مقابل عِقاب و جزا قرار می‌گیرد.

ثوابت باشد ‌ای دارای خرمن
اگر رحمی کنی بر خوشه‌چینی

حافظ

ثواب در معنای پاداشی که در آخرت در برابر کارهای نیک این جهان داده می‌شود به کار می‌رود.

ثواب روزه و حج قبول آن کس برد
که خاک در میکده عشق را زیارت کرد

حافظ

این واژه، در مجاز به معنی احسان و نیکی است.

من هم می‌بایست مدتی در این دنیا زندگی کنم و بکوشم تا ثواب‌کار باشم.

روزها، ندوشن

صواب یعنی چه؟

صواب از واژه عربی صوب ریشه گرفته است و در دستور زبان فارسی جایگاه و نقش صفت را دارد و به معنای بجا، مناسب، درست و پسندیده است و در مقابل خطا قرار می‌گیرد مثل راه صواب رفتن، طریق صواب پیمودن و سخن به صواب گفتن.

تا نیک ندانی که سخن عین صواب است
باید که به گفتن دهن از هم نگشایی

سعدی

صواب در زبان فارسی، گاهی در مقام اسم و به معنای کار درست و سخن درست به کار می‌رود؛

به نطق آدمی بهتر است از دواب
دواب از تو به گر نگویی صواب

سعدی

نکته: دواب به معنای جانور است. (لغتنامه دهخدا)

و در پایان باید بگوییم که واژه صواب در متون کهن کاربرد بیشتری در مقایسه با کاربرد آن در زبان فارسی امروز داشته است؛ زیرا امروزه به‌ندرت می‌شنویم که راه صواب این است یا سخن صواب این چنین است؛ اما در مقابل ثواب هنوز کاربرد دارد و بسیار می‌شنویم این کار ثواب دارد. در ضرب‌المثل هم می‌گوییم:

رفتم ثواب کنم کباب شدم.

بنابراین باتوجه‌ به توضیحات بالا و با کمی دقت به معنای کلی کلام می‌توان صواب را از ثواب تشخیص داد. کد تقلب شناسایی املای صحیح ثواب و صواب هم عبارت زیر است؛

صواب، کار درست و ثواب، پاداش کار درست است.

درست نویسی (60)- انتشارات مانا ایده

ادامه مبحث گذشته

10. چه

  • آنچه – آن‌چه/ چقدر – چه‌قدر/ چطور – چه‌طور/ چکاره – چه‌کاره/ چگونه – چه گونه

11. بی

  • بیحال – بی‌حال/ بیچون و چرا – بی‌چون و چرا/ بیکس – بی‌کس/ بیآزار – بی‌آزار.

12.ای

  • ایخدا -‌ ای خدا/ ایکاش -‌ای کاش

13. یک

  • یکطرف – یک طرف/ از یکسو – از یک سو

14. «ب» صفت ساز و قید ساز

  • بنام – به نام/ بویژه – به ویژه/ براحتی – به راحتی/ بسزا – به سزا

15. «ب» حرف اضافه

  • بعکس – به عکس/ لابلا – لا به لا/ باو – به او/ دربدر – در به در

درست نویسی (59)- انتشارات مانا ایده

ادامه مبحث گدشته

4. «ها» نشانه‌ی جمع

  • کتابها – کتاب‌ها/ آنها – آن‌ها/ قلمها – قلم‌ها/ ایرانیها – ایرانی‌ها.

5. که

  • آنکه – آن‌که/ چنانکه – چنان‌که/ همینکه – همین‌که/ اینستکه، این است که

6. «می» نشانه‌ی استمرار یا نشانه‌ی اخباری بودن فعل

  • میبرد – می‌برد/ میروم – می‌روم/ میشنود – می‌شنود/ میگذرد – می‌گذرد

7. تر و ترین

  • آسانتر – آسان‌تر/ مهربانتر – مهربان‌تر/ کوچکتر – کوچک‌تر.

8. این و آن

  • آنگاه – آن‌گاه/ آنسو – آن‌سو/ اینگونه – این‌گونه/ اینطور – این‌طور/ ازینرو – از این رو/ اینجانب – این‌جانب

9. هم

  • همکلاس – هم‌کلاس/ همشاگردی – هم‌شاگردی/ همسال – هم‌سال/ همبازی – هم‌بازی
    توجه: چون «هم» در کلمه‌های چون همسر, همسایه, همشیره و … با جزء دوم خود آمیختگی معنایی پیدا کرده است پیوسته نوشته می‌شود.

درست نویسی (58)- انتشارات مانا ایده

درست نویسی کلمات دو بخشی (مرکب)

در موارد زیر بهتر است دو بخش ترکیب، جدا نوشته شود. برای جداسازی و فاصله گذاری بین کلمات مرکب باید از نیم‌فاصله استفاده کنیم.

1. کلمه‌های مرکب

  • شورایعالی – شورای‌عالی/ دلداده – دل‌داده/ چشمپوشی – چشم‌پوشی/ سخندان – سخن‌دان/ جستجو – جست و جو/ نگاهداشت – نگاه‌داشت/ برونگرا – برون‌گرا/ زبانشناسی – زبان‌شناسی/ تصنیفخوان – تصنیف‌خوان/ دانشپژوه – دانش‌پژوه/ رواننویس – روان‌نویس/ پنجپایه – پنج‌پایه/ خرمنکوب – خرمن‌کوب/ تکمحصولی – تک‌محصولی/ غولاسا – غول‌آسا.

2. ترکیب‌های عربی

  • عنقریب – عن‌قریب/ معهذا – مع‌هذا/ انشاءالله – ان‌شاءالله/ منجمله – من‌جمله/ علیحده – علی‌حده/ معذلک – مع‌ذلک

3. «را» نشانه‌ی مفعول

  • آنرا – آن را/ کتابرا – کتاب را/ کرا – که را/ ترا – تو را.

درست نویسی (57)- انتشارات مانا ایده

الف مقصوره در پایان کلمه‌ها به صورت «ا» در می‌آید!

  • اعلی – اعلا/ کسری – کسرا/ کبری – کبرا/ تقوی – تقوا

درست نویسی (56)- انتشارات مانا ایده

«ة» منقوط که در پایان برخی کلمه‌های عربی وجود دارد، در فارسی به «ت» بدل می‌شود!

  • رحمة – رحمت/ زکاة – زکات / نعمة – نعمت/ صلاة – صلات/ نصرة – نصرت/ حشمة – حشمت

توجه: «ة» در پایان برخی کلمه‌ها به همان شکل باقی می‌ماند: دایرةالمعارف، عاقبةالامر و…، و گاه به صورت « ـه یا ه» نوشته می‌شود: علاقه، معاوضه، خیمه، معاینه، اشاره و……

درست نویسی (55)- انتشارات مانا ایده

هر واژه دارای معنی مستقلی است و در جمله نقشی دستوری دارد! پس استقلال آن هنگام نوشتن باید حفظ شود.

درست نویسی (54)- انتشارات مانا ایده

برخی از فعل‌ها حرف اضافه‌ی ویژه‌ی خود را دارند!

  • (در کاربرد فعل به حرف اضافه‌ی ویژه‌ی آن دقّت کنیم.) او به شنیدن این سخن عصبانی شد – او از شنیدن این سخن عصبانی شد
  • تیم آمریکا از ایران باخت – تیم آمریکا به ایران باخت.

درست نویسی (53)- انتشارات مانا ایده

در یک جمله از دو کلمه‌ی پرسش استفاده نمی‌کنیم!

  • آیا چه گونه…؟، آیا چرا… ؟

درست نویسی (52)- انتشارات مانا ایده

کوشش کنیم به جای واژگان بیگانه از برابرهای جاری بهره بگیریم!

  • سیستم – نظام/ فول تایم – تمام وقت،/ کامپیوتر – رایانه/ علی کلّ حال – در هر صورت/ امتلا – انباشتگی،/ جمهور ناس – همه‌ی مردم.

درست نویسی (51)- انتشارات مانا ایده

ضمیر و مرجع آن یک جا به کار نمی‌روند!

  • اگر انسان کار خوبی از او سر بزند – اگر کار خوبی از انسانی سر زند.

درست نویسی (50)- انتشارات مانا ایده

ساختن قید در زبان فارسی با نشانه‌ی تنوین عربی نادرست است!

  • ناچاراً ـ به ناچار/ گاهاً ـ گاه گاه/ جاناً ـ جانی/ تلفناً ـ تلفنی.

درست نویسی (49)- انتشارات مانا ایده

آوردن دو حرف ربط وابستگی در یک جمله‌ی مرکب درست نیست!

همچنین: هر چند… اما، هر چند …لذا، اگر چه …. با وجود این، چون ….اما.

  • اگرچه او انسان خوبی است، ولی این عیب را هم‌ دارد – اگرچه انسان خوبی است، این عیب را هم‌ دارد.

درست نویسی (48)- انتشارات مانا ایده

کلمه‌های عربی که بر وزن افعل تفضیل هستند و در فارسی معنی صفت تفضیلی می‌دهند و لازم نیست با «تر» و «ترین» به کار روند!

  • اعلمتر ـ اعلم/ افضلتر ـ افضل

درست نویسی (47)- انتشارات مانا ایده

در برخی جمله‌ها به تأثیر ترجمه، واژه‌ی «یک» بدون آن که نیاز باشد در ابتدای جمله می‌آید!

  • یک دانشجو هیچ‌گاه از پژوهش بی‌نیاز نیست – دانشجو هیچ‌گاه از پژوهش بی‌نیاز نیست.

درست نویسی (46)- انتشارات مانا ایده

به کارگیری «تا» و »الی» با هم‌نادرست است!

  • او از صبح تا الی شب مطالعه می‌کند – او از صبح تا شب مطالعه می‌کند.

درست نویسی (45)- انتشارات مانا ایده

«را» نشانه‌ی مفعول باید بدون فاصله پس از مفعول بیاید.

آوردن آن به دنبال فعل، متمم و یا هر جزء دیگر نادرست است.

  • خانه‌ای که اکنون در آن ساکن هستم را پس از مدتی خریدم – خانه‌ای را …
  • کتابی که به دوستم امانت داده بودم را از او پس گرفتم – کتابی را که …

درست نویسی (44)- انتشارات مانا ایده

«ال» نشانه‌ی معرفه‌ی عربی است و کاربرد آن همراه واژه‌های فارسی درست نیست!

  • حسب الفرمان ـ حسب فرمان/ حسب الدستور ـ حسب دستور/ حسب السّفارش ـ حسب سفارش
    در زبان فارسی حتّا «ال» ترکیب‌های عربی نیز برداشته می‌شود
  • دارالملک -‌ دار ملک/ فارغ البال – فازغ بال.

درست نویسی (43)- انتشارات مانا ایده

«یت» نشانه‌ی مصدر جعلی عربی است و نباید با واژه‌های فارسی به کار رود!

  • خوبیت ندارد – خوب نیست/ دوئیت – دوگانگی

درست نویسی (42)- انتشارات مانا ایده

در زبان فارسی صفت‌هایی که برای نام‌های مؤنث می‌آوریم لازم نیست نشانه‌ی تإنیث بگیرند!

  • زنان شاعره ـ زنان شاعر/ متون قدیمه ـ متون قدیم/ والده‌ی مکرمه ـ والده‌ی محترم (مادر گرامی)/ این جانبه ـ این جانب.
    کاربرد صفت مؤنث در برخی ترکیب‌ها صورت اصطلاحی یافته است، مانند مکه‌ی مکرمه، مدینه‌ی منوره، قویه‌ی مجریه و….

درست نویسی (41)- انتشارات مانا ایده

واژه‌های فارسی را با نشانه‌های جمع عربی جمع نمی‌بندیم!

  • کارخانجات ـ کارخانه‌ها/ گرایشات ـ گرایش‌ها/ پروانه‌جات ـ پروانه‌ها/ بازرسین ـ بازرسان،/ دسته‌جات ـ دسته‌ها/ بنادر ـ بندرها/ دستورات ـ دستورها/ اساتید ـ استادان/ باغات ـ باغ‌ها/ بساتین ـ بستان‌ها/ آزمایشات ـ آزمایش‌ها/ میادین ـ میدان‌ها.

درست نویسی (40)- انتشارات مانا ایده

در صورت مشخص بودن فاعل از کاربرد فعل مجهول خودداری کنیم!

  • این مدرسه توسط آقای خیرخواهی رایگان ساخته شد – این مدرسه را آقای خیرخواهی به رایگان ساخت.
  • این کتاب توسط جمال زاده نوشته شد – این کتاب را جمال زاده نوشت.

درست نویسی (39)- انتشارات مانا ایده

از واژگان (فعل‌ها، نام‌ها، صفت‌ها و….) نباید به شیوه‌ی دستور تاریخی بهره گرفت!

  • او در این مسابقات حق خود را ادا تواند کرد – او می‌تواند در این مسابقات حق خود را ادا کند.
  • گفته آمد که زبان و تفکر ارتباط محکمی با هم‌ دارند – گفته شد که زبان و تفکر ارتباط محکمی با هم‌ دارند.
  • شادی روح شهیدان را صلوات – برای شادی روح شهیدان صلوات
  • در زمان‌های گذشته ارتباط مردم با یکدیگر اندک بوده بود – در زمان‌های گذشته ارتباط مردم با یکدیگر اندک بود.

درست نویسی (38)- انتشارات مانا ایده

درست نویسی:
روش راستی‌آزماییِ هکسره!
«ه» را بکنین «س»
و با لهجهٔ اصفهانی بخونین.
اگه درست بود، ردیفه!

خیلی خوبه: خیلی خوبس ✔️
کورشه بزرگ: کورشس بزرگ ❌

درست نویسی (37)- انتشارات مانا ایده

در جمله‌های همپایه زمان فعل‌ها باید مطابقت داشته باشد!

دانشجوی پر تلاش بسیار مطالعه کرده و حاصل مطالعه‌های خود را با یادداشت برداری حفظ خواهد کرد – دانشجوی پر تلاش بسیار مطالعه کرده، حاصل مطالعه‌های خود را با یادداشت برداری حفظ می‌کند.

درست نویسی (36)- انتشارات مانا ایده

از افعال در جای خود و به گونه‌ی درست باید بهره گرفت!

  • دوچرخه‌ای عابری را زیر گرفت و مرد – دوچرخه‌ای عابری را زیر گرفت و کشت.
  • اکنون این صحنه را داشته باشیم – اکنون این صحنه را ببینیم.
  • او دیوارها را رنگ اما پرده نیاویخته است – او دیوارها را رنگ کرده اما پرده‌ها را هنوز نیاویخته است.
  • خانه‌ی ما کنار خیابان می‌باشد – خانه‌ی ما کنار خیابان است.

درست نویسی (35)- انتشارات مانا ایده

تغییر جای هر یک از واژه‌ها در جمله اگر به قصد تأکید یا برخاسته از سبک نویسنده نباشد، جایز نیست!

  • باید تن به سختی‌ها داد – باید به سختی‌ها تن داد
  • باید از هرگونه ابهام دور باشد آن چه که می‌نویسیم – آن چه که می‌نویسیم باید از هر گونه ابهام دور باشد.

درست نویسی (34)- انتشارات مانا ایده

جز در نوشته‌های داستانی، آن هم‌هنگام نقل قول، هیچ گاه نباید به شیوه‌ی گفتاری، شکسته نویسی کنیم!

  • مهم‌ترین بخش مقاله، متن اصلی اونه که به بررسی جوانب مختلف می‌پردازه و می‌کوشه که جوابی منطقی برا موضوع عرضه کنه.
    همچنین از واژه‌هایی که عوام به غلط تلفظ می‌کنند باید پرهیز کرد:
  • عباس سر نزده وارد شد و پس از عرض خواهی، گفت: استیفا داده است
  • منظور نویسنده از سر نزده، ناگهانی و از عرض خواهی، عذر خواهی و از استیفا، استعفا بوده است.
    از کاربردهای دیگر عامیانه‌ی معمول:
  • زهله – زهره/ گرام – گرامی/ با این وجود ـ با وجود این/خوار و بار ـ خواربار/ واگیر‌دار واگی/ صبح ناشتا ـ ناشتا/ خورده فروشی ـ خرده فروشی/ قتل و عام ـ قتل عام.

کاربرد کلمه‌های عامیانه نیز در نوشته نادرست است:
«در سخنوری نباید روده درازی کرد زیرا پرچانگی باعث می‌شود خواننده چرت بزند.» که باید این چنین نوشت:

  • در سخنوری نباید زیاده سخن گفت؛ زیرا زیاده گویی باعث می‌شود خواننده به خواب رود.