گزاردن و گذاشتن

گزاردن به معنای انجام دادن فعل است. مانند: {نمازگزار} به معنی ‘به‌جای آورندۀ نماز’ و {گذاشتن} به معنای ‘قرار دادن چیزی در جایی یا وضع کردن و بنیان نهادن چیزی’ (مانند گذاشتن کتاب در کتاب‌خانه یا قانون‌گذاری) است.

از آن‌جایی که سپاس‌گزار به معنای به جای آوردن سپاس و تشکر است، پس املای درست آن با «گزار» است.
(سپاس‌گزار درست است)
عده‌ای نیز قانون‌گذار را قانون‌گزار می‌نویسند که این نیز نادرست است.

سپاس‌گزار یا سپاس‌گذار؟ کدام یک درست است؟

گاهی در شبکه‌های اجتماعی متوجه اشتباهات تایپی و املائی زیادی می‌شویم.
یکی از این اشتباهات، واژۀ سپاسگزار است که من با رعایت نیم‌فاصله‌اش «سپاس‌گزار» می‌نویسم.
واژۀ «سپاس‌گزارم» که بسیاری‌ها در انتهای پیام‌ها و نامه‌های رسمی و غیر رسمی به‌گونۀ (سپاسگذارم یا سپاس‌گذارم) به کار می‌برند اشتباه است.
بدین معنا که واژۀ سپاس‌گزارم اگر با املای «سپاس‌گذارم» نوشته شود، نادرست است.
در فارسی دو ریشۀ نزدیک به هم از نظر املائی وجود دارد.