انتشارات مانا ایده |چاپ،نشر و معرفی کتاب

ریشهٔ نام فرامرز:

فَرامَرز: نام پسرانۀ فارسی/ پسر رستم پهلوان ایرانی/ دربارۀ ریشه و معنای نامِ «فرامرز» سخن‌ها یکسان نیست:
۱- فر: پیشوند به معنای پیش + آمُرز به معنای «آمُرزندۀ دشمن (یوستی، نام‌نامه، صفحۀ ۹۰، ستون ۲) ، (از حاشیۀ برهان چاپ مُعین). شکلِ درستِ این نام «فَرامُرز» است و دو بار در «اسکندرنامه» به شکلِ «فرامُرز» آمده است:
چنین گفت رستم فرامُرز را که مشکن دل و بشکن البُرز را (نظامی)
۲- صاحب «انجمن‌آرای ناصری» می‌نویسد: در اصل «فَرمرز» بوده یعنی «شُکوه زمین»؛ چنانکه «کیومرث» یعنی «بزرگِ زمین» و «تَهم‌مرز» که «طَهمورث» معرَّب آن است؛ یعنی «شجاعِ زمین».
۳- امّا ظاهرِ «فرامرز» نشان می‌دهد که «فَرا + مَرز» باشد؛ یعنی شاهی که مرز کشورش پهناور است.