دستش نمک نداره

یعنی هر چه به دیگران خوبی می‌کند نتیجه عکس می‌دهد!
به کسی می‌گویند که آدم دلسوزی است و محبتش را به همه ارزانی می‌دارد اما بجای آنکه پاسخ محبت‌هایش را با خوبی بدهند، یا به او بی‌توجهی کرده و یا با وی بدرفتاری و قدرنشناسی می‌کنند.
( جدای از اینکه انتظار می‌رود که انسان در قبال محبت‌هایش انتظاری از دیگران نداشته باشد ولی در اینجا بحث در مورد خود ضرب‌المثل می‌باشد)

جدای از اینکه نمک همیشه جایگاه ویژه‌ای داشته و لزوم استفاده متعادل از آن برای سلامتی قطعی است، ولی در باره ریشه و معنی این مثل می‌گویند در گذشته مسافرانی که از شهرهایشان برای میهمانی یا هر کاری به شهر دیگری مسافرت می‌کردند، مقداری از نمک شهر خود را نیز برای میزبان می‌بردند و اگر مسافری از شهرش نمک نمی‌برد می‌گفتند دست او نمک ندارد. حتی اگر چیز دیگری هم با خودش برده بود در واقع جای نمک را نمی‌گرفت و گویا کار خوبی نبود!

حال این روایت صحت داشته باشد یا نه، بیشتر به نظر می‌آید که دلیل اصلی چیز دیگری باشد.
اینکه اهمیت نمک و جایگاه تقریبا مقدسی که داشته تقریبا قطعی است و در قدیم اگر کسی از دست کسی و یا در جایی نمک می‌خورد اصطلاحا نمک‌گیر می‌شد و نوعی تهعد پنهان نسبت به آن شخص و آن محل در او شکل می‌گرفت به طوری که دیگر نمی‌توانست با آن‌ها خصومت و دشمنی کند و یا بی‌مهری بروز دهد.
و از اینجاست که می‌گویند دستی که نمک ندارد بالطبع طرف مقابل را نمک‌گیر نکرده و از سوی وی محبت و جبران و احترام نمی‌بیند.