نقد ادبی

پسامدرنیسم
پست مدرنیسم دراواخر 1970مطرح شد.دراصل ناظر به وضع معماری بعداز جنگ جهانی دوم است اماامروزه درموردفرهنگ وهنر وتکنولوژی وادبیات دهه های اخیر به کار می رود.درمعماری جدیدازیک سواز امکانات به ظاهر هنری تزئینی چون مجسمه های رومی ویونانی استفاده می شودوازسوی دیگر نمی خواهند به فضاهای معماری کهن برگردند.
سخن پست مدرنیست هابه صورت خلاصه این است که نباید خودرامحدودبه استفاده ازابزار وامکانات عصر مدرنیسم کردبلکه ازدوره های پیشین هم می توان استفاده کرد.
از امکانات گذشته می توان به عنوان ماده خام استفاده کرد،ازگذشته می توان برای امروزارمغان ها آورد.لذاپست مدرنیسم دوبعدی وحتی چندبعدی یا چندوجهی است.
پست مدرنیسم نوعی بینش انتقادی نسبت به ایسم هاومکتب های محدود تک بعدی است ولذا برخی آن را نوعی اعتراض وانتقادبه تمدن غرب دانسته اند.پست مدرنیست ها شیفته نیچه هستند.
از نظریه پردازان معروف پست مدرنیسم یکی ژان فرانسوالیوتار است که مختصه اصلی پست مدرنیسم رااعتقادبه عدم وجودمعنا در متن می داند ودیگری دلوز که می گوید: مختصه اصلی هنر مدرن آن است که امکان ندارد.
رمان پست مدرنیستی
پست مدرنیست ها معتقدند که زندگی وهستی دررمان های سنتی به صورت کلیشه یی وقالبی نمود شده است.آن ها معتقدند،یک داستان می تواند چندنوع پایان داشته باشدوخواننده هرکدام راکه می خواهد انتخاب کند واساسا داستان نباید حتمانتیجه وپایانی داشته باشد،انسجام متن بی معنی ست هیچ چیز قطعی نیست وبدین ترتیب داستان پست مدرنیستی به زعم ایشان نزدیک ترین روایت به زندگی واقعی وهستی است دراین داستان ها زاویه دید معمولا اول شخص است تاداستان درعین ناباوری،واقعی تلقی شود.
برخی مشخصات رمان پست مدرنیستی
1-عدم قطعیت
2-تناقض
3-جابه جایی
4-عدم انسجام
5-فقدان قاعده
6-زیاده روی
7-اتصال کوتاه
8-مشارکت خواننده در قرائت متن
اساسا در پسامدرنیسم سخن از یک متن کلی است که در آن هیچ فرقی بین سیاست وادبیات وفلسفه نیست.پسامدرنیست هابه چند بعدی بودن متن معتقدند.در آثارپست مدرنیستی معمولا یکی از ابعاد،مربوط به گذشته است که به آن اشاره هایی طنز آلود شده است.